Την τελευταία εβδομάδα όλα τα βλέμματα και ο διεθνής τύπος έχουν στραφεί στην Ελλάδα και στο κατασκευή του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Οι τελευταίες αναφορές από τα πιο γνωστά ξένα ειδησιογραφικά πρακτορεία αναφέρονται επικριτικά στην αδιάλλακτη στάση του Βρετανικού μουσείου.

Πιο συγκεκριμένα οι αναφορές των ΞΕΠ:

(στις 20/06/09)
The independent
"Ακρόπολη τώρα! Ένα μουσείο για τα Ελγίνεια μάρμαρα"

ABC
"Η Ελλάδα αποκαλύπτει ένα νέο σπίτι για τα μάρμαρα"

Financial Times
"Το Ηνωμένο Βασίλειο απών από τα εγκαίνια της Ελλάδας για την Ακρόπολη"

Associated Press (AP)
"Το μουσείο της Ακρόπολης ανοίγει με πλούσια εγκαίνια"

El pais (Ισπανία)
"Υπερσύγχρονο (μουσείο) κάτω από την Ακρόπολη"

The Australian (Αυστραλία)
"Η Αθήνα χτίζει ένα σπίτι για τα μάρμαρα του Παρθενώνα"

Aljazeera
"Του μουσείου της Ακρόπολης "ο πόνος και η απώλεια"

Times online (Ηνωμένο Βασίλειο)
"Το μουσείο της Ακρόπολης ένα τέλειο σπίτι για τα Ελγίνεια μάρμαρα, λένε οι Έλληνες"

(στις 19/06/09)
Deutsche Welle (Γερμανία)
"Το μουσείο της Ακρόπολης ανοίγει μια νέα συζήτηση για τα μάρμαρα του Παρθενώνα"

The New York Times (ΗΠΑ)
"Στην Αθήνα, το μουσείο είναι ένα ολυμπιακό κατόρθωμα"

France 24 (Γαλλία)
"Το μουσείο της Ακρόπολης ως καταλύτης για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα"

Le Figaro (Γαλλία)
"Η Αθήνα έθεσε τον Όλυμπο της"

ABC.es (Ισπανία)
"Ένα νέο μουσείο για την Ακρόπολη"

Ανοίγει το νέο μουσείο της Ακρόπολης σε 11 μέρες από σήμερα και πληθαίνουν οι φωνές για τον επαναπατρισμό των μαρμάρων από όλους, ακόμα και από αμερικανικά περιοδικά.

Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα ανήκουν σε όλους, υποστηρίζει σε δημοσίευμά του το αμερικανικό περιοδικό «Newsweek», αναλύοντας τις προεκτάσεις των επιχειρημάτων και των δυο πλευρών, όσον αφορά το αίτημα για επιστροφή τους στην Ελλάδα.
Με αφορμή την επικείμενη έναρξη λειτουργίας του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, το περιοδικό επιχειρεί να απαντήσει στο «αμφιλεγόμενο και καυτό», όπως το χαρακτηρίζει, ερώτημα: «Πρέπει το Βρετανικό Μουσείο να στείλει τα Μάρμαρα πίσω, στο αρχικό τους πλαίσιο;».
Μεταξύ άλλων, στο άρθρο αναφέρεται ότι «ακόμη και στις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε ο Λόρδος Έλγιν απέσπασε τα αρχαία ελληνικά γλυπτά από τον Παρθενώνα, την εποχή εκείνη του ιμπεριαλισμού, πολλοί Βρετανοί έβλεπαν τις πράξεις του Έλγιν ως πολιτισμικό βανδαλισμό».
Στη συνέχεια, σημειώνεται ότι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης θα ανοίξει στη σκιά του Παρθενώνα στην Αθήνα. «Το κτίριο του Μουσείου αποτελεί αρχιτεκτονική ως επιχείρημα, που αποσκοπεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων» αναφέρει το άρθρο.
«Το επιστέγασμα του Μουσείου αποτελεί την πιο ισχυρή συνηγορία για την αποκατάσταση των Μαρμάρων, καθώς ευθυγραμμίζεται πλήρως με τον Παρθενώνα, που είναι ορατός σε απόσταση περίπου 1000 ποδών» προσθέτει η αρθρογράφος.
Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι «η ιστορία για το πώς τα Μάρμαρα έφτασαν στο Λονδίνο είναι αρκετά θολή, ώστε να ενισχύσει τα επιχειρήματα ένθεν κακείθεν», προβάλλοντας και τον ισχυρισμό του Βρετανικού Μουσείου ότι από το 1816 που τα Μάρμαρα περιήλθαν στη βρετανική κυβέρνηση, αυτά, σύμφωνα με το νόμο, ανήκουν στο μουσείο και ότι διατηρούνται καλύτερα στο Λονδίνο, από ό,τι θα διατηρούνταν στην πνιγμένη στο νέφος Αθήνα, με τις πενιχρές μουσειακές εγκαταστάσεις της.
Στο δημοσίευμα φιλοξενείται δήλωση του υπουργού Πολιτισμού, Αντώνη Σαμαρά: «Οι Βρετανοί έλεγαν: δεν τα αξίζετε, δεν έχετε ένα μέρος να τα τοποθετήσετε. Τώρα έχουμε ένα από τα καλύτερα μουσεία που μπορεί να υπάρξουν».
Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα τα εναπομείναντα Μάρμαρα του Παρθενώνα να επανενωθούν τελικά, έστω και προσωρινά, καθώς «η διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου έχει δηλώσει ότι μελετά το ενδεχόμενο να δανείσει τα Μάρμαρα στην Αθήνα, με την προϋπόθεση ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αναγνωρίσει την ιδιοκτησία του βρετανικού μουσείου επί των γλυπτών».
Στην βρετανική αυτή αξίωση, αντιπαρατίθεται η θέση του κ. Σαμαρά, ότι «οι θησαυροί αυτοί αποσπάστηκαν από την Ακρόπολη όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό εχθρική κατοχή».
Η αρθρογράφος υποστηρίζει ότι «όσοι συμφωνούν ότι τα Μάρμαρα είναι ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου έχουν ένα ισχυρό επιχείρημα, καθώς, σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, δεν υπάρχει καμία νομική βάση που να στοιχειοθετεί κλοπή ή λεηλασία, αφού οι πράξεις του Έλγιν είχαν την έγκριση των κυβερνώντων και έχουν παρέλθει 200 χρόνια έκτοτε».
Τέλος, η αρθρογράφος, προσπαθώντας να λύσει το «γόρδιο δεσμό», όπως τονίζει, προτείνει μία «συμβιβαστική ιδέα: την επανένωση των Μαρμάρων στην Αθήνα για μία περίοδο και την επιστροφή τους έπειτα στην επιμελητεία του Βρετανικού Μουσείου, όπου μπορούν να ενταχθούν μέσα σε ένα πανόραμα των υψηλότερων επιτευγμάτων του ανθρωπίνου είδους».
Καταλήγοντας, αναφέρει: «Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός που παρήγαγε τα Μάρμαρα έσπειρε όλο το δυτικό πολιτισμό και όχι μόνο το σύγχρονο έθνος της Ελλάδας. Τα Μάρμαρα ανήκουν πραγματικά σε όλους».